I´ve got the power!

Brings back memories, de hit van Snap! in de jaren 90. Daar moest ik aan denken tot een kwartiertje geleden ein-de-lijk het licht weer aan floepte. Tja, wonen in een “Casa quinta” in een ruraal gebied in Argentinië is leuk hoor, maar het heeft ook zeker enkele nadelen. Maar goed, de stroom is weer terug, dus ik kan weer even meezingen.

Stroomvoorziening in Argentinië

In Nederland kijken we verbaasd op als opeens de stroom uitvalt. Het is voor veel reizigers dan ook even wennen als dat in andere landen, zoals in Zuid-Amerika, met enige regelmaat gebeurt. Mijn vrouw en ik hebben bijna 10 jaar in Bariloche gewoond, maar zo´n 24km uit het centrum (vlakbij het beroemde Llaollao hotel). De sroomvoorziening is in bijna heel Argentinië nog met bovengrondse draden, dus bij iedere storm of sneeuwval was er dikke kans dat je een paar uur zonder stroom kwam te zitten. In Iguazú, waar we daarna een jaartje hebben gewoond, is het nog veel gekker. Er zijn in de afgelopen 15-20 jaar enorm veel hotels bijgekomen, die uiteraard allemaal airconditioning aanbieden. Maar het stroomnetwerk en de capaciteit zijn totaal niet meegegroeid. Dus in Iguazú keken we eerder vreemd op als we eens een dag géén stroomstoring hadden…

Rare wasbakken

Zo zijn er wel meer zaken waar we in Nederland niet echt aan gewend zijn, maar die in Argentinië heel gewoon zijn. Zo heeft bijna ieder huis, hoe klein ook, een bidet in de badkamer. En nog steeds zijn er mensen die maar niet snappen waar die “rare wc” voor is bedoeld! Ik heb verhalen gehoord van mensen die er hun ondergoed in wasten, hun voeten in wasten of zelfs dachten dat het bidet voor de kleine boodschap was en het toilet voor de grote boodschap. Best grappig natuurlijk, maar omgekeerd geldt hetzelfde: mijn Argentijnse vrouw keek maar vreemd naar die lapjes stof die mijn moeder bij de handdoeken had klaargelegd. “Maar wat doe je daar dan mee?”, vroeg ze me ´s avonds. “Nou gewoon, daarmee was je je onder de douche!”. Nee, dat was maar raar, wassen doe je gewoon met je handen en zeep, niet met zo´n raar doekje, aldus mijn vrouw.

Meer verschillen? Oh ja!

Zijn er nog meer verschillen tussen Nederland en Argentinië die je niet zou verwachten? Oh, absoluut! Zo is het hier heel normaal dat er ieder uur van de dag een rij staat bij de bank, ook als die niet open is. Niet iedereen heeft immers een computer en/of internet thuis, dus de rekening van het licht of gas betalen, dat doe je bij de geldautomaat van de bank! Of nog aparter: bij het afrekenen van je boodschappen in de supermarkt! Daar moest ik vooral erg aan wennen, met name als de persoon vóór je net 3 rekeningen wil gaan betalen. Want dat gaat dan met contant geld en iedere rekening apart, dat moet worden ingevoerd, er moet een bon voor worden uitgedraaid, et cetera, et cetera. Je bent al snel een kwartiertje aan het wachten. Sowieso moet je hier in de supermarkt geen haast hebben, want de kassamedewerker wil natuurlijk wel op de hoogte blijven van het laatste nieuws van de collega´s, dus er wordt wat afgebept. De klant kan wel even wachten.

Het paradijs?

Natuurlijk klaag ik af en toe over dit soort zaken (we hebben het nog niet over het regelen van officiële zaken gehad!), maar terug naar Nederland? Nee, dat hoeft van mij ook niet. Mijn vrouw denkt daar wel eens anders over, want voor een Argentijnse is Nederland het paradijs op aarde: álles, maar dan ook álles is geregeld en goed voor elkaar. Tot en met bordjes waar je wel en niet je hond mag uitlaten! En het meest frappante: men houdt zich er ook nog aan 🙂 Dus als ik weer eens klaag dat ik in de hondenpoep ben gestapt in de stad, opent mijn vrouw snel de website van de KLM en kijkt me hoopvol aan. Maar nee, ik geef toch nog steeds de voorkeur van het ongeregelde, de vrijheid, de mensen hier en de prachtige bestemmingen. Dát is voor mij het paradijs. In de volgende blog zal ik daar wat meer over vertellen.